Version texte de ce daf : original et traduction
Houlin 19a (יט.) — le Talmud en français
Houlin 19a (חולין יט.): Et la halakha est : s’il a égorgé depuis l’aplanissement du capuchon et en dessous, c’est-à-dire avant qu’il ne commence à s’incliner vers le haut, l’égorgement est valide…
Texte original — Houlin 19a (יט.)
והלכתא,
אם שחט
משיפוי כובע ולמטה
, דהיינו לפני שהוא מתחיל לשפע כלפי מעלה,
כשרה
השחיטה.
ולמעלה
משם, השחיטה
פסולה. והיינו דשייר בחיטי.
כלומר כשיטת האומר דשייר בחיטי כשרה, כיון שאפילו בשייר בחיטי, ששחט בתוך החטים, עדיין הוא משיפוי כובע ולמטה.
רב נחמן אכשר משיפוי כובע ולמטה.
ומקשינן:
אמר ליה רב חנן בר רב קטינא לרב נחמן: כמאן!?
כשיטת מי אתה מכשיר? הרי דבריך הם
לא כרבנן ולא כרבי יוסי ברבי יהודה,
החולקים במשנתנו!? שהרי לפי שניהם מקום השחיטה הוא דוקא בתוך הטבעת העליונה, שהיא למטה מהכובע, אלא שנחלקו כשיוצא מהטבעת כלפי מעלה אחר ששחט רוב הקנה בתוך הטבעת אם השחיטה כשרה.
ומתרצינן:
אמר ליה
רב נחמן:
אנא, לא "חילק" ידענא
, אינני סובר שהלכה כרבנן שלדעתם צריך השוחט לחלק את הטבעת לשנים לכל היקפה,
ולא "בילק" ידענא
, ולא כרבי יוסי ברבי יהודה שמתיר אפילו אם החריב את הסימן ["בילק" הוא מלשון "מבולקה", שמשמעו חורבן] על ידי שחתך קצת בתוך הטבעת והשאר חוץ לטבעת.
אלא,
אנא שמעתא
דאמוראי
ידענא!
דאמר רבי חייא בר אבא אמר רבי יוחנן. ואמרי ליה אמר רב אבא בר זבדא אמר רבי חנינא. ואמרי לה אמר רבי יעקב בר אידי אמר רבי יהושע בן לוי: משיפוי כובע ולמטה כשרה.
והאמוראים הללו סוברים כרבי חנינא בן אנטיגנוס, שחולק על רבנן ורבי יוסי ברבי יהודה.
ואמר רבי יהושע בן לוי: מוגרמת דרבנן,
שיצא מתוך הטבעת הגדולה לאחר ששחט בה רובה, שרבנן פוסלים בה,
כשרה לרבי יוסי ברבי יהודה
.
ו
מוגרמת
דרבי יוסי ברבי יהודה
ששחט כולה או רובה למעלה מהטבעת הגדולה שאפילו לרבי יוסי ברבי יהודה פסולה,
כשרה לרבי חנינא בן אנטיגנוס,
שמכשיר אפילו למעלה מהטבעות כל עוד הוא משיפוי כובע ולמטה.
ומקשינן: מאי קא משמע לן רבי יהושע בן לוי, שהרי
פשיטא
היא?
ומתרצינן:
מהו דתימא, רבי חנינא בן אנטיגנוס
שהעיד על מוגרמת שהיא כשרה,
א
מוגרמת
דרבנן קאי
שהיא כשרה, אבל מוגרמת דרבי יוסי ברבי יהודה גם הוא מודה שהיא פסולה,
קא משמע לן
רבי יהושע בן לוי שגם מוגרמת דרבי יוסי ברבי יהודה מכשיר רבי חנינא בן אנטיגנוס.
ומקשינן:
ואימא הכי נמי,
שבאמת רבי חנינא בן אנטיגנוס לא קאי אלא אדרבנן?
ומתרצינן:
אם כן,
דאדרבנן קאי, הרי דעת רבנן נאמרה בברייתא לפני עדותו של רבי חנינא בן אנטיגנוס, ואם כן, הרי "
העיד עליה
רבי חנינא בן אנטיגנוס שהיא כשרה"
מיבעי ליה
לומר לתנא דברייתא, ולמה אמר "העיד על מוגרמת שהיא כשרה", ומשמע שעל שתי המוגרמות שנאמרו באותה ברייתא, גם של רבנן וגם של רבי יוסי ברבי יהודה, הוא מעיד שהן כשרות.
והלכתא כרבי חנינא בן אנטיגנוס,
שמכשיר משיפוי כובע ולמטה, משום
דקאי רב נחמן כוותיה.
אמר רב הונא אמר רב אסי: מחלוקת
רבנן ורבי יוסי ברבי יהודה במשנתנו אינה אלא
בששחט שני שליש
כהוגן בתוך הטבעת הגדולה, ושייר בה מלא חוט השערה,
ו
אחר כך
הגרים שליש.
שבשליש האחרון הטה את הסכין למעלה כלפי הראש ויצא מהטבעת הגדולה וגמר שם את השחיטה.
ובהא קמיפלגי:
דרבנן סברי
: השחיטה פסולה משום ד
כולה שחיטה בעינן בטבעת גדולה.
[ולא למעלה ממנה. אבל למטה ממנה כל שכן שאפשר לשחוט].
ורבי יוסי ברבי יהודה סבר,
השחיטה כשרה משום ד
רובו ככולו.
ומאחר ששחט הרוב במקום הראוי נגמרה השחיטה, ומכאן ואילך כאילו חותך סתם בשר.
אבל
אם
הגרים שליש
, שאת השליש הראשון שחט בקנה למעלה מהטבעת הגדולה
ו
אחר כך
שחט שני שליש
בתוך הטבעת,
דברי הכל פסולה
. משום
דכי נפקא חיותא
עם יציאת חיותה של הבהמה שהיא כאשר נחתך הרוב הראשון של הסימן,
בעינן רובא בשחיטה
, שתהיה חתיכת כל אותו הרוב על ידי שחיטה ולא על ידי הגרמה,
וליכא
. שהרי הרוב הראשון לא היה כולו בשחיטה כיון שהגרים בשליש הראשון.
אמר ליה רב חסדא
לרב הונא:
אדרבה, לימא מר איפכא: מחלוקת
רבנן ורבי יוסי ברבי יהודה
כשהגרים שליש ו
אחר כך
שחט שני שליש.
דרבי יוסי ברבי יהודה סבר
שהשחיטה כשרה,
מידי דהוה אחצי קנה פגום.
כשם שאם היה חצי מהקנה חתוך מאליו לרחבו [שעדיין הבהמה כשרה בכך כל עוד לא נחתך רוב הקנה], שהדין הוא שמוסיפים ושוחטים בו כל שהוא להשלים לרוב, והשחיטה כשרה בכך, הרי שאין צורך שכל הרוב הראשון מהסימן יחתך עלידי שחיטה כשרה, ואם כן הוא הדין בהגרים שליש הראשון, הרי זה כאילו נעשה פגימה בקנה, ויכול להוסיף ולשחוט עוד שני שליש והשחיטה כשרה בכך.
ורבנן
סברי: השחיטה פסולה כיון שאין להשוות לחצי קנה פגום. כי
התם,
החצי הפגום אף על פי שלא נשחט כהלכה, מכל מקום ב
מקום שחיטה
הוא, ועל כל פנים יציאת חיותה של הבהמה שהיא על ידי חיתוך הרוב הראשון היתה במקום שחיטה.
אבל
הכא,
בהגרים שליש הראשון, מקום ההגרמה
לאו מקום שחיטה
כלל הוא. ונמצא שיציאת חיותה של הבהמה נגרמה על ידי חיתוך שלא במקום השחיטה.
אבל שחט שני שליש ו
אחר כך
הגרים שליש, דברי הכל כשרה.
דהא תנן,
שחיטת
רובו של
סימן
אחד, כמוהו.
כאילו נשחט כולו. וממילא, כיון ששחט שני שליש כבר הוכשרה השחיטה ומה איכפת לן שהגרים אחר כך.
אמר ליה רב יוסף
לרב חסדא:
מאן נימא לן דההוא רובא דהתם,
המשנה שהבאת שרובו של אחד כמוהו,
לאו רבי יוסי ברבי יהודה, קתני לה? דלמא רבי יוסי ברבי יהודה קתני לה
. אבל רבנן באמת חולקים גם על משנה זו, וסוברים שלא מועילה שחיטת רוב הסימן, אלא צריך לשחוט את כולו, ולכן הם פוסלים אפילו בשחט שני שליש והגרים שליש.
אמר ליה אביי
לרב יוסף:
אטו כל רובי דעלמא,
כל דיני "רובו ככולו",
רבי יוסי ברבי יהודה קתני להו
, ואילו רבנן אינם מודים בהם?
אמר ליה
רב יוסף לאביי:
אנא, רובא דשחיטה
בלבד
קאמינא
שרבי יוסי ברבי יהודה הוא שאמרה ולא רבנן, שלדבריהם אין הולכים בשחיטה אחר הרוב. כיון
דשמענא להו
לרבנן
דפליגי
בשחיטה, שהרי נחלקו במשנתנו ואמרו שצריך שכל השחיטה תהא בתוך הטבעת הגדולה, והרוב בלבד אינו מספיק.
לישנא אחרינא אמרי לה
:
אמר רב הונא אמר רב אסי: מחלוקת
ב
שהגרים שליש ושחט שני שליש, דרבי יוסי ברבי יהודה סבר מידי דהוה אחצי קנה פגום. ורבנן
סברי,
התם, מקום שחיטה. הכא, לאו מקום שחיטה.
אבל שחט שני שליש והגרים שליש, דברי הכל כשרה. דהא תנן, רובו של אחד כמוהו.
מתקיף לה רב חסדא: מאן לימא לן דההוא רובא דהתם לאו רבי יוסי ברבי יהודה קתני לה? דלמא רבי יוסי ברבי יהודה קתני לה!?
אבל רבנן יחלוקו גם בשחט שני שליש והגרים שליש.
אמר ליה רב יוסף
לרב חסדא:
אטו כל רובי דעלמא רבי יוסי ברבי יהודה קתני ליה?
אמר ליה
רב חסדא לרב יוסף:
אנא רובא דשחיטה
בלבד
קאמינא, דשמענא להו דפליגי.
הגרים
ב
שליש
הראשון
ו
אחר כך
שחט שליש
במקום הראוי לשחיטה
והגרים
שוב ב
שליש
האחרון:
רב הונא אמר רב: כשרה
השחיטה.
רב יהודה אמר רב: טרפה
. כלומר, פסולה השחיטה.
ומבארינן טעמייהו:
רב הונא אמר רב כשרה,
שהרי
כי נפקא חיותא,
דהיינו בשליש האמצעי שאז נשלם חיתוך הרוב של הסימן ויוצאת חיות הבהמה,
בשחיטה קא נפקא,
שהרי השליש האמצעי היה על ידי שחיטה נמצא שחיות הבהמה יצאה בשחיטה הלכך כשרה השחיטה.
רב יהודה אמר רב: טרפה,
משום ד
בעינן רובא בשחיטה.
שרוב הסימן [ולאו דוקא הראשון] יחתך על ידי שחיטה,
וליכא,
שהרי שני שלישים מהקנה נחתכו על ידי הגרמה.
שחט שליש והגרים שליש ושחט שליש, רב יהודה אמר רב, כשרה,
שהרי בסך הכל רוב הקנה נחתך על ידי שחיטה.
אתו, שיילוה לרב הונא, אמר להו, טרפה
[לא משמיה דרב אמר זאת, אלא מסברת עצמו].
שמע רב יהודה
מה שפסק רב הונא,
איקפד! אמר: טריפנא
, כשאני הטרפתי באופן הקודם שהגרים שליש ושחט שליש והגרים שליש,
ומכשר
הוא.
ומכשרנא
, עתה שהכשרתי,
טריף
הוא.
אמר רב הונא: שפיר קא מיקפד
רב יהודה!
חדא
, ד
איהו שמיע ליה מיניה דרב
שהכשיר בשחט שליש והגרים שליש ושחט שליש,
ואנא לא שמיע לי
מרב, אלא מסברת עצמי אמרתי שטרפה היא.
ועוד,
הרי גם בסברא יש להכשיר, כי
האיכא רובא בשחיטה,
שרוב הסימן נחתך על ידי שחיטה.
אמר ליה רב חסדא
לרב הונא:
לא תהדר בך!
Traduction française
Et la halakha est :
s’il a égorgé
depuis l’aplanissement du capuchon et en dessous,
c’est-à-dire avant qu’il ne commence à s’incliner vers le haut,
l’égorgement est valide
;
mais au-dessus
de cet endroit, l’égorgement
est invalide. Et c’est cela : lorsqu’il a dévié dans les anneaux.
C’est-à-dire selon l’opinion de celui qui dit que, lorsqu’il a dévié dans les anneaux, l’égorgement est valide ; car même lorsqu’il a dévié dans les anneaux, lorsqu’il a égorgé à l’intérieur des anneaux, il se trouve encore depuis l’aplanissement du capuchon et en dessous.
Rav Naḥman a déclaré valide [l’égorgement effectué] depuis l’aplanissement du capuchon et en dessous.
Et nous objectons :
Rav Ḥanan bar Rav Ketina lui dit, à Rav Naḥman : Selon qui !?
Selon l’opinion de qui rends-tu [cet égorgement] valide ? En effet, tes paroles sont
ni conformes à l’opinion des Rabbins ni à celle de Rabbi Yossi, fils de Rabbi Yehouda,
qui s’opposent dans notre Michna ! Selon l’opinion des deux, en effet, le lieu de l’égorgement est précisément à l’intérieur de l’anneau supérieur, qui se trouve au-dessous du capuchon ; seulement, ils s’opposent lorsque, après avoir égorgé la majorité de la trachée à l’intérieur de l’anneau, il sort de l’anneau vers le haut : l’égorgement est-il alors valide ?
Et nous répondons :
Il lui dit,
Rav Naḥman :
Moi, je ne connais ni « ḥilek »,
je ne pense pas que la halakha suive les Rabbins, selon lesquels l’égorgeur doit partager l’anneau en deux sur toute sa circonférence,
ni « bilek »,
et je ne suis pas non plus l’opinion de Rabbi Yossi, fils de Rabbi Yehouda, qui permet même s’il a détruit le siman [« bilek » vient du terme « meboulaka », qui signifie destruction], en ayant coupé une partie à l’intérieur de l’anneau et le reste en dehors de l’anneau.
Mais
je connais l’enseignement
des amoras
!
Car Rabbi Ḥiyya bar Abba a dit au nom de Rabbi Yoḥanan — et certains disent que Rav Abba bar Zavda a dit au nom de Rabbi Ḥanina ; et certains disent que Rabbi Yaakov bar Idi a dit au nom de Rabbi Yehoucha ben Lévi : depuis l’aplanissement du capuchon et en dessous, [l’égorgement est] valide.
Et ces amoras suivent l’opinion de Rabbi Ḥanina ben Antignos, qui s’oppose aux Rabbins et à Rabbi Yossi, fils de Rabbi Yehouda.
Et Rabbi Yehoucha ben Lévi a dit : Une mougeremet selon les Rabbins,
celle qui est sortie de l’anneau majeur après y avoir égorgé sa majorité, que les Rabbins déclarent invalide,
est valide selon Rabbi Yossi, fils de Rabbi Yehouda.
Et
une mougeremet
selon Rabbi Yossi, fils de Rabbi Yehouda,
lorsqu’il a égorgé la totalité ou la majorité au-dessus de l’anneau majeur, de sorte que même selon Rabbi Yossi, fils de Rabbi Yehouda, elle est invalide,
est valide selon Rabbi Ḥanina ben Antignos,
qui la rend valide même au-dessus des anneaux, tant qu’elle se trouve depuis l’aplanissement du capuchon et en dessous.
Et nous objectons : que nous enseigne Rabbi Yehoucha ben Lévi ? En effet,
c’est évident
!
Et nous répondons :
On aurait pu dire que Rabbi Ḥanina ben Antignos,
qui a témoigné qu’une mougeremet est valide,
ne
s’applique qu’à une mougeremet
selon les Rabbins,
qui est valide, mais que, concernant la mougeremet selon Rabbi Yossi, fils de Rabbi Yehouda, lui aussi reconnaît qu’elle est invalide ;
il nous enseigne
Rabbi Yehoucha ben Lévi que Rabbi Ḥanina ben Antignos rend également valide une mougeremet selon Rabbi Yossi, fils de Rabbi Yehouda.
Et nous objectons :
Et dis plutôt qu’il en est effectivement ainsi,
que Rabbi Ḥanina ben Antignos ne s’applique qu’aux Rabbins ?
Et nous répondons :
Dans ce cas,
s’il s’appliquait aux Rabbins, l’opinion des Rabbins est énoncée dans la baraïta avant le témoignage de Rabbi Ḥanina ben Antignos ; il aurait donc fallu que le tan(nay) de la baraïta dise :
« Il a témoigné à son sujet
que Rabbi Ḥanina ben Antignos l’a déclarée valide »
— il aurait fallu le dire
au tan(nay) de la baraïta. Pourquoi a-t-il dit : « Il a témoigné qu’une mougeremet est valide » ? Cela donne à entendre qu’au sujet des deux mougeremet mentionnées dans cette baraïta, celle des Rabbins comme celle de Rabbi Yossi, fils de Rabbi Yehouda, il témoigne qu’elles sont valides.
Et la halakha suit Rabbi Ḥanina ben Antignos,
qui rend valide [l’égorgement effectué] depuis l’aplanissement du capuchon et en dessous, parce que
Rav Naḥman est de son avis.
Rav Houna a dit au nom de Rav Assi : La controverse
entre les Rabbins et Rabbi Yossi, fils de Rabbi Yehouda, dans notre Michna ne porte que
sur le cas où il a égorgé deux tiers
comme il convient à l’intérieur de l’anneau majeur, en y laissant l’épaisseur d’un cheveu,
et
ensuite
a dévié pour le troisième tiers.
Lors du dernier tiers, il a incliné le couteau vers le haut, en direction de la tête, est sorti de l’anneau majeur et y a achevé l’égorgement.
Et c’est sur cela qu’ils s’opposent :
les Rabbins pensent
que l’égorgement est invalide parce que
nous exigeons que tout l’égorgement ait lieu dans le grand anneau.
[Et non au-dessus de celui-ci. Mais en dessous de celui-ci, à plus forte raison est-il possible d’égorger.]
Et Rabbi Yossi, fils de Rabbi Yehouda, pense
que l’égorgement est valide, parce que
la majorité est comme la totalité.
Dès lors qu’il a égorgé la majorité à l’endroit approprié, l’égorgement est achevé ; à partir de là, c’est comme s’il ne faisait que couper de la chair.
Mais
s’il
a dévié pour le troisième tiers,
ayant égorgé le premier tiers dans la trachée au-dessus de l’anneau majeur,
et
ensuite
a égorgé deux tiers
à l’intérieur de l’anneau,
selon tous les avis, c’est invalide.
Parce que
lorsque la vie s’en va,
avec la sortie de la vie de l’animal, qui a lieu lorsque la majorité initiale du siman est coupée,
nous exigeons une majorité dans l’égorgement,
de sorte que la section de toute cette majorité soit effectuée par un égorgement et non par une hagramah,
et cela n’existe pas.
Car la première majorité n’a pas été entièrement réalisée par l’égorgement, puisqu’il a dévié lors du premier tiers.
Rav Ḥisda dit
à Rav Houna :
Au contraire, que le maître dise l’inverse : La controverse
entre les Rabbins et Rabbi Yossi, fils de Rabbi Yehouda, porte
sur le cas où il a dévié pour le troisième tiers et
ensuite
a égorgé deux tiers.
Rabbi Yossi, fils de Rabbi Yehouda, pense
que l’égorgement est valide,
comme dans le cas de la moitié de la trachée qui est défectueuse.
De même que si la moitié de la trachée avait été coupée spontanément dans sa largeur [l’animal restant alors valide tant que la majorité de la trachée n’a pas été coupée], la règle est que l’on ajoute et que l’on égorge seulement ce qu’il faut pour compléter la majorité, et que l’égorgement est ainsi valide, il n’est donc pas nécessaire que toute la première majorité du siman soit coupée par un égorgement valide ; de même ici, lorsqu’il a dévié lors du premier tiers, c’est comme si une défectuosité avait été faite dans la trachée, et il peut ajouter deux tiers d’égorgement : l’égorgement est ainsi valide.
Et les Rabbins
pensent que l’égorgement est invalide, puisqu’il n’est pas possible de le comparer au cas de la moitié de la trachée qui est défectueuse. Car
là,
la moitié défectueuse, bien qu’elle n’ait pas été égorgée conformément à la règle, se trouve néanmoins à un
endroit d’égorgement,
et, en tout état de cause, la sortie de la vie de l’animal, qui s’est produite par la section de la première majorité, a eu lieu à l’endroit de l’égorgement.
Mais
ici,
dans le cas où il a dévié lors du premier tiers, l’endroit de la hagramah
n’est pas du tout un endroit d’égorgement.
Il s’ensuit que la sortie de la vie de l’animal a été provoquée par une section effectuée en dehors de l’endroit de l’égorgement.
Mais s’il a égorgé deux tiers et
ensuite
a dévié pour le troisième tiers, selon tous les avis l’égorgement est valide.
En effet, nous avons appris dans la Michna : l’égorgement de
la
majorité d’un
siman,
est comme [l’égorgement de] celui-ci tout entier.
C’est comme s’il avait été entièrement égorgé. Dès lors, puisqu’il a égorgé deux tiers, l’égorgement est déjà devenu valide ; quelle importance y a-t-il à ce qu’il ait ensuite dévié ?
Rav Yossef dit
à Rav Ḥisda :
Qui nous dit que cette majorité dont il est question là,
la Michna que tu as citée, selon laquelle la majorité d’un [siman] est comme celui-ci tout entier,
n’est pas enseignée par Rabbi Yossi, fils de Rabbi Yehouda ? Peut-être est-ce Rabbi Yossi, fils de Rabbi Yehouda, qui l’enseigne
! Mais les Rabbins s’opposent véritablement aussi à cette Michna et pensent que l’égorgement de la majorité du siman n’est pas efficace : il faut l’égorger tout entier. C’est pourquoi ils déclarent invalide même le cas où il a égorgé deux tiers et dévié pour le troisième tiers.
Abayé dit
à Rav Yossef :
Est-ce donc que toutes les majorités du monde,
toutes les règles de « la majorité est comme la totalité »,
sont enseignées par Rabbi Yossi, fils de Rabbi Yehouda,
tandis que les Rabbins ne les reconnaissent pas ?
Il lui dit,
Rav Yossef à Abayé :
Moi, je parle seulement de la majorité de l’égorgement,
uniquement
dis-je,
car c’est Rabbi Yossi, fils de Rabbi Yehouda, qui l’a énoncée, et non les Rabbins, puisque selon leurs paroles on ne suit pas la majorité dans l’égorgement. En effet,
puisque je les ai entendus,
les Rabbins,
s’opposer
dans le domaine de l’égorgement — puisqu’ils se sont opposés dans notre Michna et ont dit que tout l’égorgement devait avoir lieu à l’intérieur de l’anneau majeur —, la majorité seule ne suffit pas.
Selon une autre version, ils l’enseignent ainsi :
Rav Houna a dit au nom de Rav Assi : La controverse
porte sur le cas
où il a dévié pour le troisième tiers et égorgé deux tiers : Rabbi Yossi, fils de Rabbi Yehouda, pense que c’est comme dans le cas de la moitié de la trachée qui est défectueuse. Et les Rabbins
pensent :
là, c’est un endroit d’égorgement ; ici, ce n’est pas un endroit d’égorgement.
Mais s’il a égorgé deux tiers et dévié pour le troisième tiers, selon tous les avis l’égorgement est valide. En effet, nous avons appris dans la Michna : la majorité d’un [siman] est comme celui-ci tout entier.
Rav Ḥisda lui objecta : qui nous dit que cette majorité dont il est question là n’est pas enseignée par Rabbi Yossi, fils de Rabbi Yehouda ? Peut-être est-ce Rabbi Yossi, fils de Rabbi Yehouda, qui l’enseigne !
Mais les Rabbins s’opposeraient également dans le cas où il a égorgé deux tiers et dévié pour le troisième tiers.
Rav Yossef dit
à Rav Ḥisda :
Est-ce donc que toutes les majorités du monde sont enseignées par Rabbi Yossi, fils de Rabbi Yehouda ?
Il lui dit,
Rav Ḥisda à Rav Yossef :
Moi, je parle seulement de la majorité de l’égorgement,
uniquement
dis-je, puisque je les ai entendus s’opposer.
Il a dévié
lors du
premier tiers
puis
a
ensuite
égorgé un tiers
à l’endroit approprié pour l’égorgement,
et a dévié
de nouveau lors du
dernier tiers
:
Rav Houna a dit au nom de Rav : [l’égorgement est] valide
l’égorgement.
Rav Yehouda a dit au nom de Rav : [l’animal est] tréfa.
C’est-à-dire que l’égorgement est invalide.
Et nous expliquons leurs raisons :
Rav Houna a dit au nom de Rav : [l’égorgement est] valide,
car
lorsque la vie s’en va,
c’est-à-dire lors du tiers central, au moment où s’achève la section de la majorité du siman et où la vie de l’animal sort,
elle sort par un égorgement,
car le tiers central a été effectué par égorgement ; il se trouve donc que la vie de l’animal est sortie par un égorgement, et l’égorgement est par conséquent valide.
Rav Yehouda a dit au nom de Rav : [l’animal est] tréfa,
parce que
nous exigeons une majorité dans l’égorgement.
La majorité du siman [et non précisément la première] doit être coupée par un égorgement,
et cela n’existe pas,
car deux tiers de la trachée ont été coupés par une hagramah.
S’il a égorgé un tiers, dévié pour un tiers, puis égorgé un tiers, Rav Yehouda a dit au nom de Rav : [l’égorgement est] valide,
car, au total, la majorité de la trachée a été coupée par égorgement.
Ils vinrent interroger Rav Houna ; il leur dit : [l’animal est] tréfa
[Il ne l’a pas dit au nom de Rav, mais selon son propre raisonnement.]
Rav Yehouda entendit
ce que Rav Houna avait tranché,
il s’irrita ! Il dit : « Je l’ai déclaré tréfa,
lorsque, dans le cas précédent, il a dévié pour un tiers, égorgé un tiers, puis dévié pour un tiers,
et lui le déclare valide. »
Et maintenant que je l’ai déclaré valide,
alors que j’ai rendu [ce cas] valide,
lui le déclare tréfa.
Rav Houna dit : Rav Yehouda a raison de s’irriter
!
Premièrement,
car
lui l’a entendu de Rav
qui avait déclaré valide le cas où il a égorgé un tiers, dévié pour un tiers, puis égorgé un tiers,
tandis que moi je ne l’ai pas entendu
de Rav ; j’ai dit, selon mon propre raisonnement, que l’animal était tréfa.
En outre,
même selon le raisonnement, il faut déclarer [l’égorgement] valide, car
il y a une majorité dans l’égorgement,
la majorité du siman ayant été coupée par égorgement.
Rav Ḥisda dit
à Rav Houna :
Ne reviens pas sur ta parole !