צמית

צמית אין תלמוד בבלי: צוֹמֵת (=מְכַוֵּץ). מיט ניקוד: צָמֵית, צְמִית. קומט פֿאָר אויף 7 בלעטער פֿונעם ש״ס, למשל שבת קט. (109a).

באַטײַט

  • צוֹמֵת (=מְכַוֵּץ)

מנוקדע פֿורעמען

צָמֵית · צְמִית

וווּ עס קומט פֿאָר אין תלמוד

11 מאָל אין ש״ס · 7 עמודים